وای باران

شیشه ی پنجره را باران شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست باران ؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران باران

پر مرغان نگاهم را شست.

دل من می سوزد

که قناریها را پر بستند

که پر پاک پرستوها را بشکستند

و کبوترها را

آه کبوترها را...

وای باران باران

شیشه ی پنجره را باران شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

من خسته بودم و زخمی و راه طولانی

آنقدر خسته که در نیمه راه خوابم برد

آنقدر از غم تو پیک پیک نوشیدم

تا اینکه مست شدم در گناه خوابم برد

از مرگ پر شده بودم تو را صدا کردم

تا خواستم که بگویم سیاه....!خوابم برد

تا خواستم که بگویم خدانگهدارت

در زیر نور درخشان ماه خوابم برد

نمی دانم مرگ به سراغ من آید چه خواهد شد ؟

نمی دانم...

می خواهم بدانم بع از من داستان چگونه خواهد شد

آن سوار می آید؟

خاک من به چه آغشته خواهد شد ؟

خوب بودم یا بد ...

چه می گویند...

خوب می دانم که کرمها روی من شهر بازی می سازند

قطار ها از اندامم در حرکتند ...

نمی دانم آن دو نفر می آیند

بپرسند ؟

کاش چایی هم بیاورند و چند سیگار

نمی دانم از فلسفه چیزی میدانند یا سئوال های تکراری می پرسند ؟

من هم سئوال هایی بسیار دارم

چرا آمدم ؟
چرا رفتم ؟

جوابم دهید ..

سئوالهایتان را از برم

پاسخ آنها را میدانید از غیب ...

بیهوده مپرسید

جوابم دهید ...

نمی دانم چه خواهد شد ؟

جواب می دهند یا فقط می پرسند ؟

می خواهم با آنها بازی کنم

واژه ها را جمع کرده ام

نمی دانم کافیست یا که کم است ؟

لحظه به لحظه مرگ مرا در آغوششش گرفت

اما کسی نیامد...

نه سواری نه آن دو نفر

هر شب میمیرم

صبح زنده می شوم صبحانه می خورم

باز میمیرم

نهار می خورم

با مرگ قدم می زنم تا شام

معنای مرگ چیست ؟

اگر در خاک رفتن است فقط

من عادتی دیرینه دارم

لحظه به لحظه در خاک بوده ام

نمی دانم چه خواهد شد ؟

مرگ :

م:مردن

ر:رها شدن

گ: ......

نمی دانم......

چه خواهد شد ؟؟؟

 نه اینکه قلبم از کار بایستد

و تنم سرد شود

و با خاک یکسان شوم

میخواهم بمیرم نه اینکه هیچ صدایی به گوشم نرسد

و هیچ خورشیدی بر من نتابد

و از دیدن ماه و ستارگان کور باشم

میخواهم به مرگی کاملاْ غیر عادی بمیرم

مرگی شبیه بخار شدن آب

روئیدن دانه

غروب خورشید

ابری شدن آسمان

میخواهم نیست شوم

تا در دنیایی دیگر ظاهر شوم

دنیایی که هنوز آنرا ننامیده ام

دنیایی که مزه آنرا کاملاْ نچشیده ام

دنیایی شبیه عالم خیال

که در آن همه چیز عادی باشد

جز وحشت از نیستی

جز درماندگی

جز تنهایی................... 

دستانی که کمک می کنند پاکتر از دستهایی هستند که رو به آسمان دعا می کنند.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر میخواهید دشمنان خود را تنبیه کنید به دوستان خود محبت کنید.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آنچه جذاب است سهولت نیست، دشواری هم نیست، بلکه دشواری رسیدن به سهولت است .

* * * * * * * * ** * * * * * * * * *

وقتی توبیخ را با تمجید پایان می دهید، افراد درباره رفتار و عملکرد خود فکر می کنند، نه رفتار و عملکرد شما

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سخت کوشی هرگز کسی را نکشته است، نگرانی از آن است که انسان را از بین می برد .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر همان کاری را انجام دهید که همیشه انجام می دادید، همان نتیجه ای را می گیرید که همیشه می گرفتید .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

افراد موفق کارهای متفاوت انجام نمی دهند، بلکه کارها را بگونه ای متفاوت انجام می دهند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پیش از آنکه پاسخی بدهی با یک نفر مشورت کن ولی پیش از آنکه تصمیم بگیری با چند نفر .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کار بزرگ وجود ندارد، به شرطی که آن را به کارهای کوچکتر تقسیم کنیم .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کارتان را آغاز کنید، توانایی انجامش بدنبال می آید .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

انسان همان می شود که اغلب به آن فکر می کند .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همواره بیاد داشته باشید آخرین کلید باقیمانده، شاید بازگشاینده قفل در باشد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تنها راهی که به شکست می انجامد، تلاش نکردن است .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دشوارترین قدم، همان قدم اول است .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عمر شما از زمانی شروع می شود که اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آفتاب به گیاهی حرارت می دهد که سر از خاک بیرون آورده باشد .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

وقتی زندگی چیز زیادی به شما نمی دهد، بخاطر این است که شما چیز زیادی از آن نخواسته اید .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من یاور یقین و عدالتم من زندگی ها خواهم ساخت، من خوشی های بسیار خواهم آورد من ملتم را سربلند ساحت زمین خواهم کرد، زیرا شادمانی او شادمانی من است.

دخترکم

    با لالایی هایم بخواب

             که تمام سیمرغهای افسانه ها روزی

                                      می سوزند و بر نمی خیزند

                                                        چه بدانیم چه ندانیم

                                                                 چه بخواهیم چه نخواهیم

دخترکم 

     با لالایی هایم بخواب

                  که پایان تمام افسانه ها خاکستریست